-
1
ვფიცავ, განლაგებულთ მწკრივებად ,
-
2
შეყვირებით გადამრეკავთ ,
-
3
შეხსენების მკითხველთ!
-
4
უეჭველად, თქვენი ღვთაება ერთადერთია,
-
5
ღმერთი ცათა და მიწისა და რაც მათ შორისაა და ღმერთი აღმოსავლეთთა .
-
6
უეჭველად, ჩვენ უახლოესი ზეცა ვარსკვლავებით მოვკაზმეთ.
-
7
და დაცვად ყოველი თავგასული ეშმაკისგან.
-
8
მათ არ შეუძლიათ ყურის დაგდება უზენაესი დასისთვის, რამეთუ იდევნებიან ყოველი მხრიდან
-
9
გასაძევებლად, და მათთვისაა სასჯელი მოუშორებელი!
-
10
მაგრამ ვინც მოპარვით გამოიტაცოს, უმალ დაედევნება მას მწველი ცეცხლი.
-
11
მაშ, ჰკითხე მათ: მათი გაჩენა უფრო ძნელია, თუ ჩვენს მიერ სხვა გაჩენილების? უეჭველად, ჩვენ გავაჩინეთ ისინი წებოვანი ტალახისგან.
-
12
იქნებ გიკვირს შენ, ისინი კი ერთობიან!
-
13
და როცა შეგონებულ იქნებიან, არ შეიგონებენ.
-
14
და როცა დაინახავენ რომელიმე სასწაულს, მასხრად იგდებენ.
-
15
და თქვეს: „ეს არაფერია, თუ არა ცხადი ჯადოქრობა!
-
16
განა როცა მოვკვდებით და გარდავიქცევით მიწად და ძვლებად, მართლა უნდა აღვდსგეთ?
-
17
ან ჩვენი წინაპრები?“
-
18
უთხარი: „დიახ , ოღონდ დამცირებულნი.
-
19
საკმარისია ერთი საშინელი ხმა და უმალ გაახელენ თვალს!“
-
20
და თქვეს: „ვაი, ჩვენს თავს! ეს განკითხვის დღეა!“
-
21
ეს არის დღე გამიჯვნისა, რომელსაც ცრუდ რაცხავდით.
-
22
შეკრიბეთ, რომელთაც უსამართლობა ჰქმნეს და მათი მეუღლეები და რასაც ეთაყვანებოდნენ,
-
23
მაგიერ ალლაჰისა. მაშ, გაუყენეთ ისინი ჯოჯოხეთის გზას!
-
24
და გააჩერეთ ისინი, რამეთუ უნდა განიკითხონ.
-
25
„რა მოგდით, ერთმანეთს რატომ არ შეეწევით“?
-
26
არამც და არამც! ისინი დღეს მორჩილ იქმნენ.
-
27
და მიმართავენ ერთმანეთს კინკლაობით.
-
28
ეუბნებიან: „უეჭველად, თქვენ მარჯვნიდან მოდიოდით ჩვენთან“.
-
29
პასუხობენ: „არა, თქვენ ისედაც არ იყავით მორწმუნენი.
-
30
და არ გვქონია ჩვენ თქვენზე მეუფება, პირიქით, თქვენ თავად იყავით ზღვარგადასული ხალხი.
-
31
ამგვარად, სიტყვა ჩვენი უფლისა ახდა ჩვენზე. მაშ, უთუოდ, ვიგემებთ,
-
32
რამეთუ ჩვენ აგაცდინეთ თქვენ! უეჭველად, ჩვენ ზღვარგადასულნი ვიყავით.
-
33
უეჭველად, ისინი ყველა იმავ დღეს იქნებიან სასჯელში თანაზიარნი.
-
34
უეჭველად, ასე მოვექცევით ცოდვილთ!
-
35
რამეთუ როცა მათ ეტყოდნენ „არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა!“ ურჩობდნენ
-
36
და ამბობდნენ: „განა ჩვენი ღვთაებების მიმტოვებელნი ვართ გიჟი პოეტის გამო?“
-
37
არამც და არამც! იგი მოვიდა ჭეშმარიტებითურთ და დაადასტურა შუამავალნი.
-
38
უეჭველად, თქვენ იგემებთ მწარე სასჯელს,
-
39
და არ მოგეზღვებათ, გარდა თქვენივე ჩადენილისა.
-
40
თვინიერ მსახურთა ალლაჰისა წრფელთა,
-
41
სწორედ მათთვისაა სარჩო ცხადი:
-
42
სხვადასხვა სახის ხილი და ისინი იქნებიან პატივდადებულნი
-
43
ნეტარების ბაღებში,
-
44
ერთურთის პირისპირ სავარძლებზე,
-
45
და ჩამოატარებენ წყაროდან ფიალით სასმელს
-
46
ქათქათას, სასიამოვნოს მსმელთათვის,
-
47
არ არის მასში ცნობამიხდილობა და ისინი მისგან არც დათვრებიან.
-
48
და მათ გვერდით, მზერამიპყრობილი, დიდთვალება ლამაზმანები,
-
49
როგორც ხელუხლებელი კვერცხები
-
50
და მიმართავან ერთმანეთს შეკითხვით.
-
51
იტყვის მათგან ერთი: „მყავდა მე მეგობარი,
-
52
რომელიც ამბობდა: „ნუთუ დამმოწმებელთა შორის ხარ?
-
53
ნუთუ, როცა მოვკვდებით და ვიქმნებით მიწად და ძვლებად, უნდა განვიკითხოთ?“
-
54
თქვა: „ნუთუ თქვენ გსურთ დანახვა?“
-
55
მაშინ შეხედავს და დაინახავს მას ჯოჯოხეთის შუაგულში.
-
56
იტყვის: „ვფიცავ ალლაჰს! კინაღამ წარმწყმიდე
-
57
და რომ არა წყალობა ჩემი ღმერთისა, ჩაგდებულთა შორის აღმოვჩნდებოდი!“
-
58
კეთილი! მაშ, ჩვენ აღარ მოვკვდებით,
-
59
გარდა პირველი სიკვდილისა და არღა დავისჯებით.
-
60
უეჭველად, ეს დიდი ნეტარებაა!
-
61
დაე, ამისთვის იღვაწონ მშრომელთა!
-
62
მაშ, ეს უმჯობესია სარჩოდ თუ ხე ზაყუმისა?
-
63
უეჭველად, დავადგინეთ იგი გამოცდად უსამართლოთათვის.
-
64
უეჭველად, იგი ხე ამოდის ჯოჯოხეთის წიაღიდან.
-
65
ნაყოფი მისი, თითქოს თავნია ეშმაკთა.
-
66
უეჭველად, ისინი მისგან მიირთმევენ, ამგვარად ამოიქოლავენ მისით მუცლებს.
-
67
მერე, უეჭველად, მათთვის მასზე დამატებით მდუღარე წყლიდან შეზავებული სასმისია.
-
68
ამის მერე მათი მისაბრუნები უთუოდ, გაცხარებული ცეცხლისკენაა!
-
69
უეჭველად, მათ მამა-პაპანი ჰპოვეს შემცდარნი.
-
70
და ისინიც მათ კვალდაკვალ მიისწრაფვიან.
-
71
და ვფიცავ, აცდნენ მათ უწინაც მრავალნი ძველთაგან!
-
72
და ვფიცავ, ჩვენ წარვგზავნეთ მათ წიაღში შემგონებელნი!
-
73
მაშ, შეხედე, როგორი იყო აღსასრული შეგონებულთა!
-
74
გარდა ალლაჰის მსახურთა წრფელთა.
-
75
და ვფიცავ, შემოგვღაღადა ჩვენ ნუჰმა. რა დიდებული შემსმენელი ვართ (ვედრების)!...
-
76
ვიხსენით იგი და მისი ოჯახი უდიდესი მწუხარებისგან.
-
77
და მისი მოდგმა დავადგინეთ განმგრძობნად.
-
78
და დავტოვეთ სახელი მისი მომდევნო თაობებში.
-
79
სალამი ნუჰს, სამყაროთა შორის!
-
80
უეჭველად, ასე მივუზღავთ სიკეთის მქმნელთ!
-
81
უეჭველად, იგი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყო.
-
82
მერე დავახრჩეთ სხვა დანარჩენი!
-
83
და უეჭველად, მისი შტოდანაა იბრაჰიმი.
-
84
აკი, მიიქცა თავის ღმერთთან სპეტაკი გულით!
-
85
აკი,უთხრა თავის მამას და თავის ხალხს: „თქვენ რაებს ეთაყვანებით?
-
86
განა ცილისწამებად გინდათ სხვა ღვთაებები, მაგიერ ალლაჰისა?!
-
87
მაშ, თქვენ რა გგონიათ სამყაროთა ღმერთი?“
-
88
უმალ ახედა ვარსკვლავებს,
-
89
მერე თქვა: „მე, უეჭველად, ავად ვარ!“
-
90
მაშინ გაეცალნენ ზურგშექცეულნი.
-
91
შემდეგ უჩუმრად მიუახლოვდა მათ კერპებს და უთხრა: „განა არ მიირთმევთ ?
-
92
რა გჭირთ, რომ არ ლაპარაკობთ?“
-
93
შემდეგ მიუახლოვდა და მარჯვენა დაჰკრა.
-
94
ცოტა ხნის შემდეგ აჩქარებით მიეჭრნენ მას.
-
95
უთხრა: „ნუთუ ეთაყვანებით, რასაც თქვენვე ძერწავთ?
-
96
თუმცა ალლაჰმა გაგაჩინათ თქვენც და რასაც თქვენ აკეთებთ“.
-
97
თქვეს: „ააგეთ მისთვის ნაგებობა და ჩააგდეთ იგი მძვინვარე ცეცხლში!“
-
98
ამგვარად, მასზე ზიანის მიყენება ინებეს. მაგრამ ჩვენ დავადგინეთ ისინი უბადრუკებად!
-
99
და თქვა: „უეჭველად, მე მივემართები ჩემი ღმერთისკენ, იგი დამადგენს ჭეშმარიტ გზას!
-
100
ღმერთო ჩემო, მიბოძე მე კეთილთაგან!
-
101
სწორედ მაშინ ვახარეთ მას ძე მორჩილი.
-
102
როცა მიაღწია მასთან ერთად სეირნობის ასაკს, უთხრა: „შვილო ჩემო, უეჭველად, სიზმარში ვიხილე, რომ მსხვერპლად გწირავდი. მაშ, გაიაზრე, აბა რას ჭვრეტ?“ მიუგო: „მამაჩემო! ჰქმენ რაც გებრძანა. მე მიხილავ მომთმენთაგან თუ იქნება ნება ალლაჰისა!“
-
103
როცა ორივე დამორჩილდა და მას შუბლი დაადებინა ძირს,
-
104
მაშინ ვუხმეთ: ჰეი, იბრაჰიმ!
-
105
„უთუოდ, ერთგულება გამოიჩინე სიზმართან მიმართებაში“. უეჭველად, ჩვენ ასე მივუზღავთ კეთილის მქმნელთ!
-
106
უეჭველად, ეს ცხადი გამოცდაა!
-
107
და გამოსასყიდად ვუბოძეთ მას უდიდესი შესაწირი.
-
108
და დავტოვეთ სახელი მისი მომდევნო თაობებში.
-
109
სალამი იყოს იბრაჰიმსა ზედა!
-
110
სწორედ ასე მივუზღავთ სიკეთის მქმნელთ!
-
111
უეჭველად, იგი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყო.
-
112
და ჩვენ გავახარეთ იგი ისჰაყით, შუამავლად კეთილისმქნელთაგან.
-
113
და გარდმოვსხით მადლი მასზე და ისჰაყზე. მათ შთამომავალთა შორისაა კეთილისმქმნელი და საკუთარი თავისადმი აშკარა უსამართლო.
-
114
და ვფიცავ, ჩვენ წყალობა მოვავლინეთ მუსასა და ჰარუნსა ზედა!
-
115
და ჩვენ გადავარჩინეთ ორივე და მათი ხალხიც უდიდესი განსაცდელისგან.
-
116
თანაც შევეწიეთ მათ, რომ ყოფილიყვნენ ისინი გამარჯვებულნი!
-
117
და ვუბოძეთ მათ იგი წიგნი ცხადმყოფი!
-
118
და დავადგინეთ სწორ გზაზე!
-
119
და დავტოვეთ სახელი მათი მომდევნო თაობებში!
-
120
სალამი იყოს მუსასა და ჰარუნსა ზედა!
-
121
უეჭველად, ჩვენ ასე მივუზღავთ სიკეთისმქმნელთ!
-
122
უეჭველად, ისინი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყვნენ.
-
123
და უეჭველად, ილიასიც ერთ-ერთი შუამავალი იყო.
-
124
აკი, უთხრა თავის ხალხს: „განა არ გაფრთხილდებით?
-
125
განა მოუხმობთ ბეღლს და თავს ანებებთ საუკეთესო გამჩენს
-
126
ალლაჰს, თქვენს ღმერთს და თქვენი წინაპრების ღმერთს?“
-
127
მაგრამ ცრუდ შერაცხეს იგი, ამიტომაც გარეკილნი იქნებიან (ჯოჯხეთში),
-
128
გარდა ალლაჰის მსახურთა წრფელთა!
-
129
და დავტოვეთ სახელი მისი მომდევნო თაობებში.
-
130
სალამი ილიასსა და მის მიმდევართა ზედა!
-
131
სწორედ ასე მივუზღავთ კეთილისმქმნელთ!
-
132
უეჭველად, იგი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყო.
-
133
და უეჭველად, ლუტი ერთ-ერთი შუამავალი იყო.
-
134
აკი, გადავარჩინეთ იგი და მთელი მისი ოჯახი,
-
135
გარდა დედაბრისა - დარჩენილებში.
-
136
მერე გავანადგურეთ ყველა დარჩენილი!
-
137
უეჭველად, თქვენ გაივლით მათსა ზედა დილაობით
-
138
და ღამით. განა არ უნდა მოუხმოთ გონს?!
-
139
და უეჭველად, იუნუსი ერთ-ერთი შუამავალი იყო.
-
140
აკი, გაიქცა გადაჭედილი გემისკენ.
-
141
მაშინ წილი ჰყარა და შეიქმნა წაგებულთაგანი.
-
142
სინანულში ჩავარდნილი, თევზმა გადაყლაპა იგი.
-
143
და რომ არ ყოფილიყო იგი ღვთისმსახურთაგანი,
-
144
უთუოდ, დარჩებოდა მის მუცელში იმ დღემდე, ვიდრე აღსდგებოდნენ.
-
145
მერე გამოვიყვანეთ იგი ბიც ადგილას დასნეულებული.
-
146
და აღმოვაცენეთ მასთან ხე იეყტვინისა .
-
147
და წარვგზავნეთ იგი ასი ათასთან ან შეიძლება ამაზე მეტთან.
-
148
მაშინ ირწმუნეს მათ და ვასარგებლეთ ერთ დრომდე.
-
149
მაშ, ჰკითხე მათ; „ასულნი შენი ღმერთისთვის და ძეები მათთვის?“
-
150
თუ ჩვენ გავაჩინეთ ანგელოზები ასულებად და ისინი ესწრებოდნენ?
-
151
აბა, ფრთხილად!... ისინი უეჭველად, ცილისწამებიდან გამომდინარე იტყვიან:
-
152
„ალლაჰმა შვა“. უეჭველად, ცრუნი არიან.
-
153
განა ამჯობინა მან ძეებს ასულნი?
-
154
რა გემართებათ? როგორ ნსჯით?
-
155
ნუთუ არღა შეიგონებთ?!
-
156
ან იქნებ ცხადი მტკიცებულება გაქვთ?
-
157
მაშ, მოიტანეთ თქვენი წიგნი, თუკი ხართ მართალნი!
-
158
და დაადგინეს მასსა და ჯინებს შორის კავშირი. თუმცა ჯინებიც უწყიან, რომ წარსდგომილ იქნებიან.
-
159
დიად არს ალლაჰი იმაზე, რასაც მიაწერენ ისინი,
-
160
გარდა ალლაჰის მსახურთა წრფელთა!
-
161
ვერც თქვენ და ვერც ისინი, რასაც ეთაყვანებით,
-
162
ვერ აცდუნებთ მისგან ვერავის,
-
163
გარდა იმისა, ვინც მსწრაფველია მწველი ცეცხლისკენ!
-
164
და არავინაა ჩვენგან, რომ არ იყოს მისთვის განსაზღვრული ადგილი,
-
165
და, უეჭველად, ჩვენ ვდგავართ მწკრივებში.
-
166
და, უეჭველად, ჩვენ ვართ ღვთისმსახურნი.
-
167
უეჭველად, ასე ამბობდნენ:
-
168
„რომ გვქონოდა შეხსენება პირველთაგან,
-
169
მაშინ, უთუოდ, ვიქნებოდით ალლაჰის წრფელ მსახურთაგან!“
-
170
მაგრამ უარყვეს იგი. მალე შეიტყობენ!...
-
171
და ვფიცავ, ჩვენს მსახურთ - შუამავალთ აღვუთქვით:
-
172
უეჭველად, ეგენი იქნებიან შეწევნილნი!
-
173
და უეჭველად, ჩვენნი ლაშქარნი იქნებიან გამარჯვებულნი!
-
174
მაშ, ზურგი აქციე მათ ერთ დრომდე,
-
175
და თვალი ადევნე მათ; მალე იხილავენ (სასჯელს)!
-
176
ნუთუ ჩვენი სასჯელის უმალ დატეხა სურთ?
-
177
მაგრამ როცა დაატყდება მათ საცხოვრებელთ, მაშინ რაოდენ ცუდია დილა გაფრთხილებულთა!
-
178
მაშ, ზურგი აქციე მათ ერთ დრომდე.
-
179
და თვალი ადევნე მათ; მალე იხილავენ (სასჯელს)!
-
180
რაოდენ დიადია შენი ღმერთი, ღმერთი ძლევამოსილი იმაზე, რასაც მიაწერენ!
-
181
და სალამი შუამავალთა ზედა!
-
182
და ქება-დიდება ალლაჰს, სამყაროთა ღმერთს!