-
1
ნუნ. ვფიცავ კალამს და იმას, რაცაა სტრიქონ-სტრიქონ დაწერილი.
-
2
არა ხარ შენ შენი ღმერთის წყალობით გიჟი,
-
3
და უეჭველად, შენთვის საზღაურია გამოულევი,
-
4
და უეჭველად, შენ ადგახარ უმაღლეს ზნეობას!
-
5
მაშ, მალე შენ იხილავ და ისინიც იხილავენ
-
6
თქვენ შორის ვინ არის შეშლილი.
-
7
უეჭველად, შენი ღმერთი უკეთ უწყის, თუ ვინ აცდა თავის გზას და უკეთ უწყის ჭეშმარიტ გზაზე მყოფთ.
-
8
მაშ, არ დამორჩილდე ცრუდ შემრაცხველთ!
-
9
ისურვეს მათ, რომ ხელი აიღო და მაშინ ისინიც ხელს აიღებენ.
-
10
და არ მიჰყვე არც ერთ მაფიცარს, უღირსს,
-
11
ზურგს უკან მკილავს, საზიზღარი ჭორის გამავრცელებელს, ცილისმწამებელს,
-
12
სიკეთის აღმკვეთს, ზღვარგადასულს, ცოდვილს.
-
13
სასტიკს და გარდა ამის უკაკნოდ შობილს
-
14
თუნდ იყოს ძეების და ქონების პატრონი.
-
15
და როცა ჩვენი აიათები ეკითხება, ამბობს: ზღაპრებია პირველყოფილთა.
-
16
სულ მალე დავასვამთ მას დაღს ცხვირზე!
-
17
უეჭველად, ჩვენ გამოვცადეთ ისინი, ისევე როგორც გამოვცადეთ ბაღის მკვიდრნი, რომელთაც დაიფიცეს: „ხვალ ალიონზე დავკრეფთ მოსავალს“.
-
18
და არც გამონაკლისი დაუყოლებიათ.
-
19
მაგრამ ზედ შემოეხვია მას გრიგალი შენი ღმერთისგან, როცა მათ ეძინათ.
-
20
ამრიგად, გარდაიქცა შავ მიწად.
-
21
ბოლოს, როცა გათენდა, ერთმანეთს გადასძახეს:
-
22
დილიდანვე წამოდით თქვენ სამკალში, თუკი უნდა დაკრიფოთ!
-
23
მაშინვე გაეშურნენ და ერთმანეთში ბურტყულებდნენ:
-
24
არ შემოვუშვათ აქ დღეს არც ერთი ღატაკი.
-
25
და დილაადრიანად წავიდნენ იმ განზრახვით, რომ მათ ძალუძდათ აღკვეთა.
-
26
ხოლო როცა დაინახეს, თქვეს: უეჭველად, ჩვენ ავცდით!
-
27
არა, ჩვენ გავღატაკდით!
-
28
და თქვა მათგან გონიერმა: განა არ მითქვამს თქვენთვის, ეგების ქება-დიდება აღუვლინოთ !
-
29
თქვეს: დიდება ჩვენს ღმერთს! უეჭველად, უსამართლოდ მოვიქეცით!
-
30
და მოჰყვნენ ერთმანეთის გაკიცხვას.
-
31
თქვეს: „ვაი, ჩვენ! უეჭველად, ჩვენ ვიყავით უსამართლონი!
-
32
ეგების, ჩვენმა ღმერთმა, შეგვიცვალოს მასზე უკეთესით. უეჭველად, ჩვენი წადილი მხოლოდ და მხოლოდ ჩვენი ღმერთის კმაყოფილების მოპოვების სურვილია...
-
33
სწორედ ესაა სასჯელი. და უთუოდ, სასჯელი საიქიოსი უდიდესია, ნეტავ სცოდნოდათ!...
-
34
უეჭველად, ღვთისმოშიშთათვისაა თავიანთი ღმრთის წინაშე ნეტარი სამოთხენი.
-
35
განა ჩვენ დავადგენთ მუსლიმებს ცოდვილთა დარად?
-
36
რა გემართებათ თქვენ, როგორღა ნსჯით?
-
37
ნუთუ გაქვთ წიგნი, რომელშიც კითხულობთ?
-
38
თუ თქვენთვის მასშია, რასაც ისურვებთ?
-
39
ან იქნებ ჩვენთან აღთქმა გაქვთ დადებული აღდგომის დღემდე, უეჭველად, თქვენია იგი, რასაც ნსჯით?
-
40
ჰკითხე მათ, რომელია მათგან ამის თავდები?
-
41
ან იქნებ ჰყავთ მოზიარენი? მაშ, მოიყვანონ მათი მოზიარენი, თუ არიან მართალნი!
-
42
იმ დღეს, როცა გაირკვევა სიმართლე, სეჯდის აღსრულებისკენ მოხმობილ იქნებიან, მაგრამ ვერ შეძლებენ.
-
43
შიშისგან თვალდახრილნი, შემოეკვრებათ მათ დამცირება, რამეთუ სეჯდის შესრულებისკენ ჯანმრთელობის დროს მოხმობილ იყვნენ.
-
44
დაე, დამიტოვე მე ვინც ცრუდ შერაცხა ეს სიტყვა , ნელ-ნელა მივიყვანთ დაღუპვამდე , ისე რომ ვერც კი გაიგებენ ამას!
-
45
და გადავუვადებ მაგათ. უეჭველად, ჩემი მახე მტკიცეა!
-
46
ნუთუ სთხოვ შენ მათ საზღაურს? ამიტომაც ისინი ვალით დამძიმებულნი არიან?
-
47
ან იქნებ უხილავი მათ წიაღშია და ისინი იწერენ?
-
48
მაშ, მოითმინე მსჯავრი შენი ღმერთის. და არ იყო მსგავსი თევზის მეგზურისა, აკი, მოუხმო მან, როცა დარდიანი იყო.
-
49
რომ არ სწეოდა მას წყალობა თავისი ღმერთისგან, უთუოდ, გადასროლილი იქნებოდა მოშიშვლებულ უდაბნოში გაკიცხული.
-
50
მაგრამ გამოარჩია იგი თავისმა ღმერთმა. ამრიგად, დაადგინა იგი მართალთა შორის.
-
51
ლამისაა, რომელთაც უარყვეს, დაგმარხონ შენ მზერით, როცა გაიგონეს შეხსენება და ამბობდნენ: „იგი ნამდვილად შეშლილია!
-
52
თუმცაღა ის მხოლოდ შეგონებაა სამყაროთათვის .